Verdieping

Hoe schuldig is een werknemer aan zijn eigen verzuim?

Naar aanleiding van het FNV rapport zijn er weer diverse discussies opgelaaid over hoe het systeem van verzuimbegeleiding in de praktijk functioneert.
Veel geluiden over slechte casemanagers, verzekeraars die alleen maar voor ‘eigen gewin’ bedrijfsartsen onder druk zouden zetten om werknemer weer te laten terugkeren op de werkvloer, werkgevers die het niet zo nauw nemen met wetgeving, corrupte systemen, en ga zo maar door. Maar wat ik toch nog altijd erg weinig hoor is de rol van werknemer in het systeem. Waarom wordt dit vaak buiten beschouwing gelaten?

Misbruik van ’goed werkgeverschap’, het maar even ziekmelden omdat men geen zin heeft om te werken, het (letterlijk) weglopen bij een arbeidsconflict en vervolgens ziekmelden, nee, de werknemer is altijd de gebeten hond. De werkelijke problemen moeten gezocht worden bij de rol van werkgever, want daar ligt meestal de oorzaak van het verzuim van zijn werknemers…maar nauwelijks een woord over de rol van werknemer. Vreemd.

Zwart verzuim, de praktijk
Onlangs kwam een goede bekende met het volgende verhaal: zij zat in de trein naar een telefoongesprek te luisteren, waarin de belster duidelijk een afspraak aan het maken was met een vriend of vriendin om eens ’lekker te gaan shoppen’. Op een gegeven moment zei de belster ‘oh, morgen kan ik wel, maar dan moet ik me eerst even ziekmelden op het werk’. En zij voegde de daad bij het woord. Het meisje belde een ander nummer (haar werkgever, ga ik vanuit) en zei ‘ik denk dat ik morgen niet kan komen, ik heb last van griep’. Nadat zij had opgehangen belde zij haar vriend/vriendin weer op met de mededeling ‘het is geregeld hoor!’. . Ik wil even nadrukkelijk zeggen dat ik dit verhaal niet verzonnen heb. Dit is recent gebeurd.
(Het was overigens spitsuur, het meisje kreeg een stortvloed aan verontwaardigde reacties van een behoorlijk volle coupé, aldus mijn kennis.)
In mijn loopbaan bij één van ’s-lands grootste arbodiensten heb ik meer dan eens meegemaakt dat mensen zich ziek meldden met zware klachten en werkgever mij vervolgens attendeerde op een Facebook pagina waarop betrokkene vervolgens vrolijk feestend te zien was. En gezien recente verhalen van collega ondernemers én oud-collega’s is dit blijkbaar niet iets uit het verleden.

Fraude
In een lopende LinkedIn discussie kwamen de deelnemers tot een conclusie dat 0,002% van de beroepsbevolking ‘zwart’ zou verzuimen. Dat wil zeggen, aantoonbaar onterecht zou verzuimen.
Dit lijkt heel weinig, maar met een beroepsbevolking van ruim 7 miljoen mensen zijn dit ruim 145 mensen die gedurende het hele jaar onterecht verzuimen. Ook dat lijkt nog weinig. Maar als je bedenkt dat in een jaar 260 werkdagen zitten, en het verzuim ongeveer 300 euro per dag kost, hebben we het hier over een bedrag van elf miljoen euro. Elf miljoen euro aan fraude. Want dat is het toch?

Grijs verzuim
Dan heb ik het niet over het zogenaamde ‘grijze’ verzuim: verzuim waar het twijfelachtig is of mensen onterecht verzuimen, of verzuimers die misschien wel ‘arbeidsgeschikter’ zouden kunnen zijn dan dat er wordt gezegd. Gezegd door bijvoorbeeld bedrijfsartsen die hun werk niet goed doen, werkgevers die makkelijk tegen hun werknemers zeggen ‘blijf nog maar lekker thuis’.

Nuances
Natuurlijk zitten er veel meer nuances in het spectrum van ‘wit’ via ‘grijs’ naar ‘zwart’ verzuim. Verzuim is niet iets wat alleen door werkgeversinvloeden veroorzaakt wordt. Of door de werknemer alleen. Het is een opeenstapeling van wederzijds beïnvloedende factoren. Het is niet het één of het ander. Dat ben ik mij zeker bewust.

Discussies
Het valt mij alleen nogal op dat de discussies die er nu rondgaan op diverse (sociale) media voornamelijk gaan over de manier hoe werkgévers om moeten gaan met hun werknemers. Hoe werkgévers dingen moeten veranderen om te zorgen dat werknemers weer gemotiveerd worden. Hoe werkgévers hun werknemers soms onterecht zouden ‘dwingen’ om weer aan het werk te gaan.
Er wordt nog altijd weinig gediscussieerd wordt over wat een werkgever kan doen wanneer een werknémer niet meewerkt aan re-integratie. Wanneer een werknémer weigert om gehoor te geven aan het advies van de bedrijfsarts. Wanneer een werknémer de deur van een arbeidsconflict figuurlijk dichtgooit door zichzelf ziek te melden en niet mee te werken aan de oplossing van het probleem.

Balans
ArboRendement is één van de weinigen die hier onlangs een artikel aan heeft gewijd. Dit artikel is een week geleden op LinkedIn geplaatst, en er is tot nu toe maar één reactie op gekomen… maar als het gaat om hoe werkgevers met hun werknemers omgaan, dan barsten de discussiegroepen uit hun voegen door alle reacties.
Ik pleit ervoor om dit wat in evenwicht te brengen. Of in ieder geval meer op de discussie-agenda te zetten. Want onterecht verzuim is naar mijn idee een probleem dan dat nu in alle discussies redelijk wordt onderschat…

Door Maarten Monchen
Bron: www.hrbase.nl 

Deel dit bericht via:

One thought on “Hoe schuldig is een werknemer aan zijn eigen verzuim?

Comments are closed.